Een film over de genocide in Srebrenica. Regisseur: Jasmila Žbanić.

Aida werkt in Srebrenica op de Nederlandse VN-basis als tolk in dienst van de Verenigde Naties. Dan rukt het Bosnisch-Servische leger op. Samen met haar gezin zoekt zij een veilig onderkomen. 

De film toont de uren voorafgaand aan de dramatische evacuatie van de vluchtelingen. Tot dan is Aida er zeker van dat de VN ze zou beschermen, maar als de chaos steeds groter wordt, probeert ze uit alle macht zelf haar man en zonen te redden. 

Een schokkende en confronterende film. Telkens horen wij als filmkijker die Nederlandse zin: “We doen wat we kunnen!” of een variant daarop. Uitingen van onmacht, want de Nederlandse blauwhelmen – die de Bosnische moslimvluchtelingen moeten beschermen – zijn tegen de overmacht van het leger van de Servische generaal Mladic niet opgewassen. En de internationale gemeenschap kijkt een andere kant op. Zo worden onder de ogen van de Nederlandse blauwhelmen duizenden Bosnische burgers in bussen geladen en afgevoerd. Meer dan achtduizend mannen keerden nooit terug: de genocide in Srebrenica! Wat had Nederland kunnen of moeten doen?